دفتر عشق

رویای دلتنگی

دلم برایت تنگ شده است

دلم برای دیدن چشمهای قشنگت تنگ شده است!

دلتنگی هایم همیشگیست !

اشکهای روی گونه ام تمام نشدنیست!

حالا دیگر حتی گرفتن دستهایت یکی از آرزوهای من است!

در آغوش گرفتنت رویای شیرین من است!

رویایی که در سر دارم قشنگترین صحنه زندگی من است!

تو نمیدانی که آنچه در دل دارم درد چند ساله ی من است!

تو نمیدانی که بودنت بهانه ای برای بودن من است!

پس بدان و بمان با منی که بی تو ، حتی یک لحظه نیز نمیتوانم  

بی تو بودن را تحمل کنم!

آن زمان که عاشق شدم ، آن لحظه که تو به قلبم آمدی ،  

قلبم تا ابد مال تو شد و نفس کشیدنم به شرط بودن تو شد!

آری حالا که تو هستی ، دلتنگی نیز با من است، سخت است دور از تو بودن  

تحمل این درد کار من است!

هر لحظه که نفس میکشم ، عاشقتر میشوم ،  

هر چه با تو می مانم تشنه تر میشوم!

تشنه ی گرفتن دستهای گرمت ، تشنه ی بوسیدن گونه ی مهربانت!

دلم برایت تنگ شده عزیزم ، دلم تنها تو را میخواهد عزیزم 

راز به تو رسیدن

از تو گذشتم، تا به عشق برسم!

از عشق نگذشتم، تا به قلبت برسم!

تو را در میان آغوش خویش فشردم تا به احساسم برسم!

از احساس خود گذشتم، تا احساس تو را حس کنم!

اشکهایم را فدای نگاه زیبایت کردم تا به اوج آرامش برسم!

از آرامشم گذشتم، تا تو را آرام کنم!

تو را آرام کردم و خودم را پریشان!

از پریشانی خود گذشتم تا تو را آزار ندهم!

گفتم فدای تو و عشق پاکت!

عشقم را فدایت کردم تا باور کنی!

از باور خود گذشتم و به تو ایمان آوردم!

گفتم دوستت دارم، تا باور کنی که به عشق تو زنده ام!

از جان خود گذشتم تا باور کنی خیلی دوستت دارم!

از خود گذشتم تا به تو برسم!

هدیه ای با ارزش

هدیه ای با ارزش تر از تو برای من در دنیا نیست!

گلی خوشبوتر از تو در گلستان زندگی در میان گلها نیست!

عزیزتر از تو در قلبم هیچکس نیست، باوفاتر از تو هیچ باوفایی نیست!

احساسم را به تو تقدیم می کنم، قلبم را فدای احساس پاکت می کنم!

قلبم نام تو را فریاد می زند، زندگی ام را مدیون وجود پر مهر تو هستم!

اگر گلی مثل تو در این گلستان نبود، زندگی ام کویری خشک و بی جان بود!

اگر ستاره ای مثل تو در آسمان تاریک قلبم نبود، آسمان دلم تیره و تار بود!

اگر تو را نداشتم، دیگر هیچ امیدی در زندگی نداشتم!

نفس میکشم به عشق تو، آرامم با وجود همیشگی تو در قلب عاشقم!

تو یادگاری هستی از دوران تنهایی ام، تو خاطره ای هستی از روزهای شیرین زندگی ام!

تکرار میکنم دوستت دارم، تکرار میکنم به عشق تو زنده ام، تا بدانی و بفهمی که چقدر برایم مقدسی!

خداوند مهربان را سپاس میگویم که یکی از فرشته هایش را به من هدیه داد تا به عشقش، این زندگی سخت را با آرامشی عاشقانه ادامه دهم!

از اینکه تو را دارم دیگر هیچ غمی ندارم و هیچ آرزویی جز همیشه تو را داشتن از خدا       نمی خواهم...

ای هدیه با ارزش من از طرف خدا برای این قلب تنها، دوستت دارم تا آخر دنیا!

عشق

عشق را معنا کن غریبه، بذار تا هم لونه باشیم

دوتا یاس نورسیده، شاه گل گلخونه باشیم

ای که دستات برای من، ناز بارون به کویره

بدون عاشق قدیمیت، از نبودنت می میره

سرمه ی خواب رو کشیدم توی عمق این ترانه
واژه ها ایر چشمات، من را نو کن بی بهانه

تو که با شمعدونی های لب باغچه مهربونی

واسه این عاشق خسته بهترین همزبونی

بدون با خنده های تو، آشیونم سو گرفته

این پرنده مهاجر، با حضورت خونه رفته

سرمه ی خواب رو کشیدم توی عمق این ترانه
واژه ها ایر چشمات، من را نو کن بی بهانه

گرفتار عشق

یک لحظه با شکستن قلب مهربانت، قلب من نیز می شکند، اینگونه دلگیر نباش،

یک لحظه غم تو مرا به ماتم می نشاند!

یک لحظه اشک ریختنت، دلم را می سوزاند، اشک نریز که یک عمر مرا گریان خواهی دید!

طاقت ندارم ببینم که از لحظه های در کنار من بودن اینگونه پریشانی،

اگر تو را آزار می دهم دست خودم نیست، عاشقم و دلم نمی خواهد که روزی دوباره تنها شوم!

اگر تو را با حرفهایم می رنجانم مرا ببخش، من گرفتار توام،

طاقت بی تو بودن را ندارم!

اگر یک روز بی تو باشم، دنیا برایم تیره و تار خواهد بود، بیخیال زندگی،

من نیز خواهم رفت، به جایی که دیگر حس نکنم که بی تو هستم!

یک لحظه با سکوتت، صدای فریاد مرا خواهی شنید،

سکوت نکن، تا ناله نکند قلبی که طاقت سکوت تلخ تو را ندارد!

یک لحظه با نبودنت مرا به آتش خواهی کشید، حالا که آمدی برای همیشه

با من باش که طاقت سوختن را ندارم!

یک لحظه بی محبتی ببینم، از غم و غصه می میرم،

یک لحظه حس کنم که از من خسته ای، دیگر به من نگو چرا اینک دلشکسته ای؟!

نمی خواهم یک لحظه دور از تو باشم، وای به آن روزی که یک عمر بی تو باشم،

آن روز عمری باقی نخواهد ماند،

زیرا در همان لحظه ی رفتنت، دیگر مرا نخواهی دید!

جای پا

خواب دیده بود

در ساحل دریا و در حال قدم زدن با خدا

روبه رو در پهنه آسمان صحنه هایی از زندگی اش به نمایش در می آمد

متوجه شد که در هر صحنه دو جای پا در ماسه فرو رفته است

یکی جای پای او و دیگری جای پای خدا

وقتی آخرین صحنه از زندگی اش به نمایش در آمد

متوجه شد که خیلی اوقات در مسیر زندگی او فقط یک جای پا بود

هم چنین متوجه شد که آن اوقات سخت ترین لحظات زندگی او بوده است

این واقعا او را رنجاند و از خدا درباره آن سوال کرد:

((خدا تو گفتی چنان چه تصمیم بگیرم که با تو باشم،

همیشه همراه من خواهی بود. ولی من

متوجه شدم که در بدترین شرایط زندگی ام فقط یک جای پاست.

نمی فهمم چرا در مواقعی که بیشترین احتیاج را به تو داشتم مرا تنها گذاشتی؟))

خدا پاسخ داد:

((فرزند عزیز و گران قدرم، من تو را دوست دارم

و هیچ وقت تنهایت نمی گذارم،

زمان هایی که تو در آزمایش و رنج بودی،

وقتی تو فقط یک جای پا می بینی، من تو را به دوش گرفته بودم.))

 خدایا کمکم کن

ای کاش

ای کاش احساسم گلی می بود                           می ریخت عطرش را به دامانت

یا مثل یک پروانه پر می زد
رقصان به روی طاق ایوانت

ای کاش احساسم کبوتر بود                                      بر بام قلبت آشیان می کرد

از دست تو یک دانه بر می چید
عشقی به قلبت میهمان می کرد

ای کاش احساسم درختی بود                                    تو در پناه سایه اش بودی

یا مثل شمعی در شب می سوخت
تو مست در میخانه اش بودی

ای کاش احساسم صدایی داشت                       از حال و روزش با تو دم می زد

مثل هزاران دانه برفی
سرما به جان دشت غم می زد

ای کاش احساسم هویدا بود                                        در بستر قلبم نمی آسود

یا در سیاهی دو چشمانم
خاموش نمی گشت و نمی آلود

ای کاش احساسم قلم می گشت                         تا در نهایت جمله ای می شد

یعنی دوستت دارم می گشت
تا معنی احساس من می شد

سراب

عشق سراب نیست

                   عشق هوس نیست تا یک شبه آید و یک شبه رود

                              شراب نیست تا هزار شبه بماند و یک شبه بپرد

                                        میوه کالی نیست که منتظر رسیدن باشه

                                                 هوای رسیده ای نیست تا فقط دستی بیاید و ان را بچیند

عشق سراب نیست

                                خواب و رویا هم نیست

                                                                   گر باشد، تا پایان تلخ و شیرین دارد

عشق پناهگاهی موقتی برای شبی نیست

                                                                عشق سپری موقتی برای عمری نیست

عشق گر سپر شد پر خطر شد

                                                عشق واژه ایست غریب

غربت عشق ز عاشقان آن پیداست، ز رسوا شده ها و پرپر شده ها

غربت عشق از بی بو شدن گل های زیبا پیداست

                   عشق سراب نیست

                            عشق واژه ایست غریب

                                     غربت عشق

                                                      از بی بو شدن گل های زیبا پیداست؟!!