اشعار عاشقانه

عشق

عشق را معنا کن غریبه، بذار تا هم لونه باشیم

دوتا یاس نورسیده، شاه گل گلخونه باشیم

ای که دستات برای من، ناز بارون به کویره

بدون عاشق قدیمیت، از نبودنت می میره

سرمه ی خواب رو کشیدم توی عمق این ترانه
واژه ها ایر چشمات، من را نو کن بی بهانه

تو که با شمعدونی های لب باغچه مهربونی

واسه این عاشق خسته بهترین همزبونی

بدون با خنده های تو، آشیونم سو گرفته

این پرنده مهاجر، با حضورت خونه رفته

سرمه ی خواب رو کشیدم توی عمق این ترانه
واژه ها ایر چشمات، من را نو کن بی بهانه

اشعار عاشقانه

ای کاش

ای کاش احساسم گلی می بود                           می ریخت عطرش را به دامانت

یا مثل یک پروانه پر می زد
رقصان به روی طاق ایوانت

ای کاش احساسم کبوتر بود                                      بر بام قلبت آشیان می کرد

از دست تو یک دانه بر می چید
عشقی به قلبت میهمان می کرد

ای کاش احساسم درختی بود                                    تو در پناه سایه اش بودی

یا مثل شمعی در شب می سوخت
تو مست در میخانه اش بودی

ای کاش احساسم صدایی داشت                       از حال و روزش با تو دم می زد

مثل هزاران دانه برفی
سرما به جان دشت غم می زد

ای کاش احساسم هویدا بود                                        در بستر قلبم نمی آسود

یا در سیاهی دو چشمانم
خاموش نمی گشت و نمی آلود

ای کاش احساسم قلم می گشت                         تا در نهایت جمله ای می شد

یعنی دوستت دارم می گشت
تا معنی احساس من می شد

اشعار عاشقانه

برق نگاه

هرچی گل تو دنیا هست                                   همه فرش زیر پت

دل ناقابل و خسته ام
پیشکش برق نگاهت

منم اون قناری عشق                                   که تو دست تو اسیرم

تو اگه یه روز نباشی
به خدا قسم می میرم

دل من قربونی تو                                              واسه مهربونی تو

کاش که لایقم بدونه
قلب آسمونی تو

تو غزلواره شعرم                                         خنده های رو لب هام

امید امروز و فردام
تو رو می خوام ، تو رو می خوام

 

اشعار عاشقانه

قسم

قسم به گریه شب های سرد تنهاییت
                                                                          قسم به شوق حجیم وصال و شیداییت

قسم به خلوت شب های بی تو بودن ها 
                                                                          قسم به طاقت مهتاب شام یلداییت

قسم به رنگ اقاقی، قسم به چشمانت
                                                                          قسم به پیچک دستان ناز بوداییت

قسم به امشب و مهتاب و یاد رخسارت 
                                                                         قسم به شام فراق و وصال فرداییت

قسم به سینه مجنون به عشق فرهادیم 
                                                                         قسم به عشوه شیرین و ناز لیلاییت

قسم به لاله لب های اشک مریم تو 
                                                                         قسم به خلوت معصومی اهوراییت

که از مسیر پر از چشم به راه خود باز آی 
کز اشتیاق تو بمیرم به حکم سوداییت

اشعار عاشقانه

بیاجانا

خداوندا کسی عاشق چو من نیست؟
کنون این دوری و هجران من چیست؟

نمی دانم چه کرده این دل من
که دوری شد ز دلبر حاصل من!

                                                                                                همه ببینند دلبر را دمادم
                                                                                          نمی بینم من او را یک زمان هم

صبوری کردم در دوری او
چه شد اینک مرا دلجویی او

درون سینه ام دردیست ای دوست
که این دل قاصر از نامیدن اوست

                                                                                 چه گویم من که این دل بی قرار است
                                                                                          مدام اندر خیال روی یار است

بیاجانا دوای من وصال است
وصالت مایه ی رشد و کمال است

اشعار عاشقانه

نمی دانی تو ...

قاصدک مژده ام آورد که خواهی آمد ...                                  آشیان تو همین جاست، نمی دانی تو ...

با من از سنگدلی قصه مگو ، می دانم ...
غصه دو چشم تو پیداست نمی دانی تو ...

لحظه ای فکر تو از خاطر من دور نبود ...                              از تو گفتن چه زیباست ، نمی دانی تو ...

از تو گفتن چه زیباست ، نمی دانی تو ...
آشیان تو همین جاست ، نمی دانی تو ...

خیره بر موج شوم تا که تو ساحل هستی ...                            دل من عاشق دریاست ، نمی دانی تو ...

همه جا ورد زبانست مرا نام تو گر ...
در دلم عکس تو زیباست ، نمی دانی تو ...

تا تو دنیای منی شعر ز من می بارد ...                                 دفترم پر از غزل هاست ، نمی دانی تو ...

از تو گفتن چه زیباست ، نمی دانی تو ...
آشیان تو همین جاست ، نمی دانی تو ...

اشعار عاشقانه

دلتنگی

دیشب کنار پنجره به یاد تو ستاره بارون شدم

          دوباره به خاطر تو خیس از نم بارون شدم

                    دیشب دوباره در رو به خاطر تو نبستم

                              دیشب دوباره دل رو برای تو شکستم

                                        دیشب که دفتر عشق را ورق می زدم

                                                  دوباره اسم تو رو تو گوشه گوشه اون نوشتم

                                                  دیشب دیدم دیگه داره دلم برای تو تنگ میشه

                                        اگه دوباره نخوای بیای پیشم

                              نمی دونم بدون تو تا کی طاقت می یارم

                    اگه باور کنی که دستای من بدون تو سرد و زمستونیه

          اگر باور کنی که چشمام تو حسرت تو ابری و بارونیه

شاید باور کنی که دلم هنوز پیش دل تو زندونیه 

اشعار عاشقانه

دلم هواتو کرده

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه
دوباره این دل دیوونه واسه تو دل تنگه

بیتو یک پرنده اسیر بی پروازم
با تو اما می رسم به قله آوازم

وقت از تو خوندنه، ستاره ی  ترانه هام
اسم تو برای من قشنگ ترین آهنگه

 

 

اگه تا آخر این ترانه با من باشی
واسه تو قفسی از آهنگ و صدا می سازم

اگه کوچه صدام یه کوچه باریک و تاریکه
اگه خونه من بی چراغ چشم تو تاریکه

می دونم آخر قصه می رسی به داد من
لحظه یکی شدن تو آینه ها نزدیکه

اشعار عاشقانه

تنها پناهم تویی

تنها پناهم تویی تو اینهمه گیر و دار

تنها نگاه تویی تو این شب سرد و تار

تنها پرنده تویی تو این آسمون آبی
تنها ستاره تویی تو این شب مهتابی

تنهاترین گناهم دوری ز توست

تنهاترین پناهم تو آسمون ها قلب توست

تنها غماری که توش برنده باشم تویی
تنها دلیل رفتن و موندن تویی

فقط به خاطر تو دنیا را عاشق دیدم

فقط تو چشمون تو مهر و ستاره چیدم

 

فقط تو دستای تو می خواستم که زنده باشم
اگه روزی نباشی می خوام عاشق نباشم

اگه روزی نباشی این دل من زندونیه

دیوونه ی عشق تو می مونهکه می مونه

می خوام بمونم آنجا تا وقتی زنده باشم
منتظر اومدن تو ، آواره ی تو باشم

دنیا همش تاریکه وقتی که تو نباشی
می خوام دنیا نباشد وقتی ز من جدایی

اشعار عاشقانه

هواست کجاست منم عاشقت
منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو می شمارم
منو ببخش اگه بهت خیلی می گم دوستت دارم
منو ببخش اگه برات سبد سبد گل می یارم
منو ببخش اگه تو را خیلی زیاد دوست دارم

منو ببخش اگه تویی اون که فقط دلم می خواد
منو ببخش اگه واسه چشمایه تو خیلی کمم
تو یه فرشته ای اگه فقط من یه آدمم
منو ببخش اگه برات می میرم و زنده می شم
منو ببخش اگه همش می سپرمت دست خدا

                                                                        اگه پیش غریبه ها به جای تو می گم شما 
                                                                        منو ببخش من نمی خوام تو رو به ماه نشون بدم 
                                                                        نشونی تو رو نه به شب و نه بدست آسمون بدم
                                                                        منو ببخش اگه می خوام تو رو فقط واسه خودم
                                                                        منو ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم