بیاجانا

خداوندا کسی عاشق چو من نیست؟
کنون این دوری و هجران من چیست؟

نمی دانم چه کرده این دل من
که دوری شد ز دلبر حاصل من!

                                                                                                همه ببینند دلبر را دمادم
                                                                                          نمی بینم من او را یک زمان هم

صبوری کردم در دوری او
چه شد اینک مرا دلجویی او

درون سینه ام دردیست ای دوست
که این دل قاصر از نامیدن اوست

                                                                                 چه گویم من که این دل بی قرار است
                                                                                          مدام اندر خیال روی یار است

بیاجانا دوای من وصال است
وصالت مایه ی رشد و کمال است